1.2 Praktijkvoorbeeld: deel 1

Casus Jos en Maria

Jos en Maria zijn een echtpaar. Jos is 80, Maria is vijf jaar ouder, 85. Ze wonen zelfstandig in de echtelijke woning.

Vijf jaar geleden werd de diagnose dementie gesteld bij Maria. De ziekte toonde zich toen met milde geheugenproblemen. Het koppel probeerde de impact van de diagnose te verwerken binnen hun relatie. Een familiegesprek samen met de kinderen en de arts kwam er niet.

Gaandeweg nemen de cognitieve tekorten toe. Jos springt meer en meer bij in het huishouden. Hij is zorgend en zeer begaan met zijn vrouw. Hij wilt Maria zo weinig mogelijk confronteren met de toenemende tekorten. Maria is huisvrouw en heeft haar huishouden altijd met zorg en nauwgezetheid gerund. Dochter An komt regelmatig langs. Zij merkt op dat de keuken er vaker slordig bij ligt, dat de living stoffig wordt . 

Als betrokken dochter probeert ze moeder te overtuigen hulp in huis toe te laten. Hiertoe start An een zoektocht naar informatie. De sociaal assistente van de gemeentelijke seniorendienst reikt een infobundel aan. 

De dienst Familiehulp wordt gecontacteerd. Jos maakt zich ook zorgen om de kost van hulp aan huis. Hij heeft geen groot pensioen. Mia, sociaal assistente van Familiehulp, komt aan huis. Maria is vriendelijk maar beweert stellig dat hulp niet echt nodig is, ze doet haar huishouden nog prima. Jos houdt zich wat op de achtergrond. “Wat gaat die hulp kosten?” vraagt hij terloops. An is ook bij het gesprek aanwezig. Zij verwoordt nogmaals het belang van starten met poetshulp, vier uur per week en ze vraagt of de mantelzorgpremie een hulp kan zijn.